So begin die storie

Dit het by ontbyt begin. Stiaan het sy pap te vinnig ingesluk, want hy wou eerste by die boomhuis wees. Hy het sy lepel neergesit en sy mond oopgemaak om “dankie” te sê. Wat uitgekom het, was: “HIK!” Dit was so hard dat die kat van die vensterbank afgeval het. “Dis net ’n hik,” sê Ma. “Dit gaan nou weg.” Dit het nie weggegaan nie.
“Hik!” sê Stiaan in die gang. “Hik!” sê hy by die voordeur. Elke hik het sy hele lyf laat spring, van sy tone tot sy hare. “Hou jou asem op en tel tot twintig,” sê Ma. Stiaan suig sy wange vol lug. Een, twee, drie … Hy word pienk. Hy word rooi. Sewentien, agtien, negentien, twin— “HIK!”
… Die storie het 14 bladsye. Elke woord lig op soos dit voorgelees word.
Luister na die hele storie, gratis








